Ik ben moe van het ziek zijn. Ik ben moe van alle energie die ik er in steek en wat gewoon geen resultaat oplevert. Ik zie er in ieder geval geen verbetering in... :(
Ik heb nu wel mijn wekker op 9 uur 's avonds gezet, zodat ik mijn medicijnen op tijd in neem en dus de volgende dag echt minder duf ben. Over het algemeen gaat het goed, maar sommige dagen voelen aan of ik de tranxene 's morgens heb ingenomen.
Ik voel me dan alsof ik op instorten sta...
Morgen voor het eerst naar de psychologe en ik kijk er naar uit! Het is natuurlijk eerst een intakegesprek, maar het feit dat er dan iets in gang wordt gezet is al heel fijn.
Zo raar, eerst kon ik wel blijven huilen, maar nu de medicijnen verhoogd zijn, heb ik het gevoel dat er een harde korst om me heen zit...
maandag 31 augustus 2009
Moe
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Posts
2 reacties:
Veel sterkte en succes morgen!
En dat van die korst: is dat niet wat de medicijnen horen te doen? Vervelend, maar op dit moment ook even behulpzaam, denk ik zo.
liefs,
Kuikentje
Oh wat herken ik dat, dat moe zijn. Gewoon van de persoon die je op dat moment bent. Bij mij was het antwoord accepteren. Bij jou ligt het waarschijnlijk weer heel anders, maar wat kun je je dan toch hetzelfde voelen. Als je niet lekker in je eigen vel zit, wat vreet dat een energie.
Snap goed dat ook al die ene intake een stapje vooruit moet zijn voor je gevoel. En je zult na die ene afspraak ook vast wat meer weten hoe de therapie aangepakt gaat worden. Dat is ook goed om te weten.
Voor dadelijk heel veel succes en een dikke knuffel
Liefs D.
Een reactie posten