Heavy

Rustig hier he? Het lijkt wel alsof het goed gaat met me en dat klopt gedeeltelijk ook wel.
Het lijkt er inderdaad op dat ik gewend ben aan de tranxene en ben dus de meeste dagen niet meer zo suf overdag, als verschilt het nog wel van dag tot dag. Wel ben ik daardoor heel erg bang dat de angsten en achterdocht weer terug komen, omdat het dan niet goed meer werkt of zo. Ik ben er dus wel bijna voortdurend alert op en dat kost dan best wel wat energie.

Verder heb ik een paar heftige dagen achter de rug met een van mijn huisdieren. Ze moest weg, het ging echt niet meer, maar alle dierenopvancentra hebben wachtlijsten hier. Dat waren maandag een heleboel huilbuien voor mij, omdat het maar niet lukte en ik het o zielig voor het beestje vond.
Kind kwam iedere keer bezorgd naar me toe om te vragen wat er was en dan moest ik nog veel harder huilen. Ik vond het zo oneerlijk dat zo'n klein kindje haar moeder kwam troosten. Zo hoort het niet te zijn, dat moet ik bij haar doen. Behoorlijke frustratie dus.
Gelukkig kwam het allemaal toch goed en heeft het beestje een goed tehuis gevonden. Er is echt een last van mijn schouders. Ik hoop ook dat dat zo blijft, maar misschien heb ik de rest even opzij geschoven voor dit probleem.

Verder heb ik me gisteren eerder tegen man 'durven' uiten dan anders. Eerder had ik waarschijnlijk niks gezegd, maar nu wel. Het kostte aan beide kanten best moeite, want het is natuurlijk wel een leerproces voor beiden, maar het was heel positief.

Wat ook heel positief was, was dat dinsdagavond een van de psychologen belde die ik eerder gebeld had voor ik contact opnam met PsyQ. Ik kan bij haar al op 1 september terecht! Dat is heel wat beter dan 23 september, nietwaar?
Ik ben heel benieuwd hoe dat gaat lopen...