Over klikkerdeklik en klakkerdeklak

(ik heb dit geschreven op maandag 25 aug. Door omstandigheden, ik weet niet meer welke, heb ik het pas 26 augustus afgemaakt)

Het ging echt niet goed in het weekend, want mijn hoofd ging van klikkerdeklik en klakkerdeklak en zo ontstond een heel complot tegen mij. Dat was zo erg dat ik zondag een etentje met vader en zusjes heb afgezegd, omdat ik bang was te gaan denken dat mensen mij in dat restaurant in de gaten zouden zitten houden.
Snappen jullie het nog? Ik ben de draad al een poosje kwijt... :-S

Gisterochtend nam ik dus ook resoluut de telefoon ter hand (ik ben nog nooit zo resoluut geweest als het over dit onderwerp ging) en heb de dokter gebeld. Zijn assistente/vrouw vond het ook niet goed klinken, dus hebben we meteen maar een afspraak gemaakt.
Normaal moet je dan naar het inloopspreekuur 's morgens, maar ze snapt nu ook wel dat ik dat niet trek tussen al die wachtende mensen. :)

Nou, daar zat ik weer voor de neus van de dokter. Gelukkig is het een schat en zei hij ook heel nuchter dat de dosering van de tranxene zoals ik 'm nu slikte ook helemaal niks voorstelde en dat ik er gewoon aan gewend was.
Hij dook nog even de computer in, naar zo'n zes jaar terug om te bekijken wat ik toen gebruikte, maar toen had ik ook andere antidepressiva, dus dat ging niet.
Nou, dan maar de dosis van de tranxene omhoog. Van de huidige 5 mg, naar 3 x 10 mg.

Wat??? Ik staarde hem volgens mij echt met grote ogen aan, want ik werd in het begin van 1 x 10 mg al als een zombie. Maar het kwam goed, 1 x per dag zeker 10 mg innemen en ik mag dan nog 2 x per dag extra innemen als dat nodig is. Als mijn hoofd weer eens complotten gaat bedenken of als er een paniekaanval aan komt.
Ik vind het zo'n geruststelling dat ik nu wat achter de hand heb voor als het nodig is!

Gisteravond nam ik de eerste 10 mg weer in en verwachtte vanmorgen wel weer heel suf te zijn. Dat was dus niet het geval, heel raar. Die sufheid kwam pas later op de dag naar boven.
Ik ben in ieder geval weer veel rustiger en dat is wel fijn. (al blijft mijn hoofd klikkerdeklik en klakkerdeklak doen om te testen of de mdicijnen hun werk wel doen, zucht...)