Gespannen

Gut ja, en dan is het opeens de dag dat ik naar de psychologe mag.
Heel vreemd, want ik heb er zo naar verlangd en zo naar toe geleefd en nu merk ik dat ik van binnen helemaal verstrak.
Ook komen die rare gedachten weer op gang dat ze me wel stom zal vinden en mijn problemen nergens op slaan, maar ik geloof dat dat niet heel bijzonder is en dat er wel meer mensen dat hebben als ze tegen zo'n gesprek aan zitten. ;)

Ik moet wel zeggen dat het echt op tijd is, want ik merk dat mijn echte gevoel weer steeds meer de neiging heeft om helemaal naar binnen te trekken.
En tsja, die korst, die muur, die harde buitenkant; het zal inderdaad wel van de medicijnen komen, maar ik heb er niet zo veel aan. Het doet juist hetzelfde als ik zelf al jaren doe en dat is niet goed. Het moet echt anders!

Later meer.