Ik, chaoot

Ik ben een raschaoot, maar het komt altijd weer goed en alles is dan weer op de goede plaats. Letterlijk en figuurlijk.

Nu niet en dat is behoorlijk waardeloos. Alsof ik geen enkele grens of bescherming heb en alles tien keer zo hard binnen komt. En daarvoor hoeft het niet eens geluid te maken (zoals een opmerking van iemand, of de tv), maar ook lichaamstaal komt binnen.
Oftewel; ik ben weer lekker aan het invullen.

Vanmorgen een heel enthousiaste moeder aan de telefoon gehad die me een prettige vakantie wenste en de beren niet zag die ik al weken van mijn weg af loop te duwen. Wel iets om over na te denken, want is het allemaal wel zo erg als ik denk (zie qua drukte heel erg tegen komende week op!), of zou het wel eens mee kunnen vallen?
Hm, voorlopig eerst maar eens drie wassen weg werken en de tassen voor zover als mogelijk is inpakken. Of zal ik eerst opruimen? En dweilen moet ook nog eigenlijk...


Aaaaaaaaargh!!