Echt enig, dat afkicken van de tranxene, not...
Ik wil het maar gelijk gehad hebben, daarom stop ik er gewoon in een keer mee, want van dat afbouwen word ik helemaal kriegel. Laat me dan maar meteen weten waar ik aan toe ben.
Nou, ik val nog steeds vrijwel direct in slaap als ik naar bed ga en lig niet, zoals voorheen, uren te piekeren. Ik hoop dat dat ritme blijft hangen.
's Morgen ben ik veel vroeger wakker, ook als ik mag uitslapen! Man ging vandaag iets later naar zijn werk, dus die heeft Kind het eerste uurtje opgevangen en ik werd om half acht uit mezelf wakker. En niet echt suf zoals andere dagen, ik was vrij snel goed wakker en helder.
Maar nu... Grmpf...
Ik ben niet meer de hele dag suf, maar wat een pesthumeur heb ik er voor terug gekregen. Ook niet gezellig voor Kind en die werkt ook totaal niet mee en is superondeugend, maar die voelt dat natuurlijk feilloos aan.
Ik probeer mijn kalmte te bewaren en haar heel rustig te corrigeren, maar dat is nu oh zo moeilijk.
Ik zou het zoooo graag van me af willen schreeuwen... :-S
Straks maar lekker naar de verste supermarkt fietsen om boodschappen te doen. Even daglicht absorberen en wat energie opbouwen.
vrijdag 25 september 2009
Cold turkey
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
1 reacties:
Oh wat moeilijk voor je. Ik hoop dat het fietsen lekker helpt.
Wel stoer van je hoor om er zomaar ineens mee te stoppen. Succes ermee hè meid.
Liefs D.
Een reactie posten