donderdag 3 september 2009

Chronische depressie, hoe zit dat?

Mij is ruim 5,5 jaar geleden verteld dat ik een chronische depressie heb. Ook nog een depressie met bepaalde kenmerken, maar welke dat zijn, ben ik vergeten.
Maar goed, een chronische depressie dus. Volgens mijn huisarts moest ik ook de rest van mijn leven antidepressiva blijven slikken, net zoals een diabeet insuline moet prikken. Het heeft een poosje geduurd voordat ik dat kon accepteren, maar dat zit nu wel goed.
Ik had alleen de term chronisch depressief niet goed begrepen. Ik dacht dat ik er met de medicijnen helemaal geen last meer van zou hebben, maar niets is minder waar...

Lees hier hoe het dan in elkaar zit:


Chronische depressie (dysthyme depressie)

Wanneer u last heeft van een Chronische depressie heeft u een relatief lichte vorm van een gewone depressie. De symptomen en verschijnselen die zich bij een gewone depressie voordoen, voelen bij een Chronische depressie stukken lichter en u heeft ook last van minder verschijnselen en symptomen. Het nadeel van deze depressie is dat het een langdurige vorm van depressie is. U verkeert in een Chronische depressie wanneer uw klachten minstens twee jaar duren.

Kenmerk van deze vorm van depressie is dat de ernst en aantal symptomen dat u heeft zeer variëren. Zo kan u lange perioden hebben waarin u zich somber voelt maar deze kunnen ook snel weer omslaan naar perioden waarin u zich beter voelt en u een minder depressief gevoel heeft. Het ‘zich beter voelen’ in deze vorm van depressie kan twee maanden duren, in deze twee maanden heeft u totaal geen last van uw klachten en uw depressieve gevoelens. Ondanks dat u zich in deze perioden beter voelt blijft er wel rondom u een sombere stemming hangen.

Verder bestaat de mogelijkheid dat bij uw Chronische depressie stoornissen van een gewone depressie optreden. Wanneer u last krijg van een bijkomende depressie, spreken we van een opgestapelde depressie, dit word ook wel een dubbele depressie genoemd.

De klachten waarvan u last kan hebben tijdens deze depressie zijn:

* U heeft een slechte eetlust of eet juist teveel.
* U heeft veel slaap nodig of slaapt juist te weinig.
* U heeft weinig energie en last van vermoeidheid.
* U heeft een gering gevoel van eigenwaarde.
* U kan zich slecht concentreren en u heeft problemen om tot een besluit te
komen.
* U heeft een sterk gevoel van hopeloosheid.

Bij deze depressie zijn de klachten relatief lichter dan bij een gewone (unipolaire) depressie. Maar dat betekent niet dat u er minder onder lijdt, het is namelijk zo dat deze depressie erg lang kan duren wat soms wel een aantal jaren kan zijn. Verder heeft u ook geen periode waarin u zich echt goed en lekker voelt waardoor u ook erg kan lijden. U bent ook behoorlijk beperkt in uw functioneren, zowel privé als op het werk. U heeft een eenzaam gevoel en het lijkt alsof u helemaal alleen op de wereld bent ook voelt u zich ontzettend ongelukkig en er is ook niets wat u kan blij of vrolijk maken.

In een Chronische depressie is het ook moeilijk om toe te geven dat u in de depressie verkeert, dit is nog moeilijker dan bij een gewone depressie.

De omgeving kan u gaan zien als negatief, omdat u nergens meer de nut in ziet en alles volgens u toch lijkt te gaan mislukken maar ook lastig om contact mee te onderhouden, ook weer omdat u daar helemaal geen zin in heeft en er geen nut van inziet.

De oorzaak van uw Chronische depressie ontstaat meestal door meerdere factoren. U kunt door een Chronische lichamelijke ziekte in een Chronische depressie raken maar de depressie kan ook ontstaan door Chronische psychische of sociale druk. Ook kan een persoonlijkheidsstoornis de rede zijn van uw depressie. Een neurose is een uiting van een onbewust psychisch conflict. Een psychisch conflict kan veel angst veroorzaken. Die kunnen zich uiten op verschillende manieren, zoals in een depressieve stemming of een nerveuze gespannenheid. U bent er ook niet zeker van, waar u hier de hinder van ondervindt.

Het kunnen bijvoorbeeld gebeurtenissen zijn uit het verleden, die onbewust voor conflicten zorgen in uw hoofd. Als u in het verleden veel heeft moeten doorstaan waardoor u emotioneel veel schade heeft opgelopen kunt u te maken krijgen met schizofrenie (persoonlijkheidsstoornissen). Zo een persoonlijkheidsstoornis kan voor veel hinder zorgen in u hoofd. En is daar om ook heel zwaar voor u. Dit kan leiden tot een chronische depressie. Een chronische depressie is een depressie dat blijvend is. Of steeds terug blijft komen. Het gebruik van antidepressiva bij een Dysthyme stoornis kan ervoor zorgen dat u, uw depressie minder zwaar voelt. Maar het zal er niet voor zorgen dat uw depressie volledig wegblijft of verdwijnt.


(taal- en stijlfouten zijn overigens niet van mij, ik heb het zo gekopieerd en geplakt!)

Nu weet ik niet precies hoe het bij mij zit en of de goede perioden langer dan twee maanden duren (dat gevoel heb ik zelf namelijk wel), want wat er nu speelt is eigenlijk weer heel raar begonnen.

(daar gaat weer een stukje van mijn privacy ;-))
Kind heeft de eerste 2,5 jaar van haar leven heel slecht geslapen en ik dus ook. Toen dat eenmaal goed ging en ik ook aan mijn slaap toe kwam, werd ik behoorlijk beroerd. Ik heb zelf het gevoel dat de sufheid van die jaren ook mijn depressieve gevoelens heeft tegen gehouden of dat de depressie gewoon niet sterk genoeg was om door de sufheid hen te komen, want toen ik eenmaal wat uitgeruster was, begon de ellende pas echt.
Alsof er een muur was omgeschopt of zo...
Volgens mijn huisarts is dat heel goed mogelijk, dus mijn ideeën daarover zijn zo gek nog niet. :)

Nou ja, ik probeer nu eigenlijk een heel klein beetje uitleg te geven wat er nu zo ongeveer met mij aan de hand is, dat het niet alleen van nu is en dat het eigenlijk een heel natuurlijk verloop is van een ziekte die echt bestaat. ;-)
En ook dat ik me kapot vecht om te genezen, in zoverre dat ik wat rust in mijn kop heb, en dat ik me echt niet af laat glijden.
Het is alleen zo met dit log, dat ik heel rationele momenten heb (zoals nu), als ik me redelijk goed voel en dat ik dan hele duidelijke stukjes kan schrijven. Oke, niet zo van de hak op de tak springerig dan, haha! Maar ook dat er momenten zijn dat er hele rare dingen gebeuren in mijn hoofd en dat ik het ook fijn vind om die op te schrijven.

Ik had vanmorgen zo'n lief mailtje in mijn inbox, waar ik echt wel even flink tranen van in mijn ogen kreeg. Vriendin die zich zorgen maakt en me zo'n beetje kapot schold om wat ik mezelf toch aan deed in mijn hoofd. Ik had het zelf niet beter kunnen verwoorden. :) Thanks meis!

Ik ben blij met dit blog en ik ben ook blij dat ik hier DURF te schrijven. En trouwens, de reacties staan gewoon weer open, veel gemakkelijker voor jullie...

xxx

10 reacties:

Pip zei

Nou, eens kijken of reageren nu gewoon wel weer lukt...

Ik weet dat een depressie voor altijd is. Een goeie vriendin van me heeft exact hetzelfde. Zij stopt telkens toch weer met de medicatie, om vervolgens na een aantal maanden toch weer weg te zakken. En dan moet ze alsnog opnieuw beginnen. Maar inderdaad, helemaal weg gaat het bij haar ook nooit, ook niet met medicatie. Dus daar moet je ook maar niet op gaan zitten wachten, tot dat gaat gebeuren. En ja, wat maken jullie het leven lastig voor jezelf. Wat doen jullie jezelf aan! Maar ik weet ook, dat proces kun je niet stoppen... anders had je namelijk die depressie niet. Gewoon blijven schrijven, praten, medicijntjes slikken en vertrouwen op betere tijden die gaan komen...die komen echt ooit weer...

Anita zei

*snuf* he bah! Sorry, het lijkt wel of het allemaal eventjes te dicht bij huis komt maar er komt niets zinnigs uit mijn vingers nu behalve de zoveelste graai in de tissuedoos :-S

Wil zo graag 'normaal' antwoorden, op een manier waar jij ook nog iets aan hebt, maar...t lukt niet sorry....

Vrouw zei

Zeg Anita, ga je nou niet druk zitten maken om het feit dat je me geen 'normaal' antwoord kan geven zonder te huilen!
Ik hoop alleen heel erg dat ik je misschien hiermee help. Misschien ben jij nu ook wel opgelucht dat je niet de enige bent op de hele wereld die dit heeft. Want zo voelt het toch?
En ik begrijp je goede bedoelingen heel goed en je armen en je schouders enzo. Ik hoef ze niet per se hoor, maar vind het gebaar al heeeeeeel lief, en jou ook! <3

Anita zei

Wil ik net tikken dat ik mezelf weer zo debiel vind omdat ik zo een maf antwoord intik hier, ben jij me alweer voor met zo een lief stukje *snif* verdikkeme...net als jij je voelt (voelde?)...voel ik me gewoon zoooo zielig (zelfmedelijden ten top hier hoor). En ja, het voelt goed (als je dat zo kunt zeggen) dat ik niet de enige ben, dat ik niet gek ben maar heel normaal (*ahum*) zoals (helaas) vele anderen...zelfs mijn lieve vriendin. Voorlopig helpt het alleen absoluut niet, sta ik even stil (sterker nog, val ik terug op een aantal vlakken) en denk ik...dat moet ik net zo kunnen aanpakken als Vriendin. Maak ik het mezelf alleen maar moeilijker dan nodig is met al die extra schuldgevoelens. Ben ik té chaotisch maar vooral té inactief en moe...zucht...zie ik teveel niet zitten...dubbele zucht...tijd om wat aan het eten te doen, even afleiding én voer voor de horde hier ;-)

Dank je lieverd! Ik denk aan je, altijd!
XXX

Maaika zei

Wederom zit ik met tranen in mijn ogen... en meer komt er ook niet uit... alles lijkt verkeerd wat ik schrijf... dus alleen maar dikke knuf... (nee daar heb je veel aan)

Anoniem zei

waarom ? id het enige wat ik me afvraag. alles in mijn leven is veranderd sind ik een phychose heb gehad.

Ben nu al maanden lusteloos en depressief. Vind me kind niet leuk nu 15 maanden.
Me iegen bedrijf ook niet meer elke dag duurt eindeloos en het enige waar ik aan kan denken is slapen tenslotte voel ik me ook nogh een fysiek nietr goed meer altijd moe erg veel pijn in me rug.

Leef als een robot doe de dingen omdat het moet maar niet omdat ik wil.

Anoniem zei

Dag lieve mensen allemaal,

Ik zit alweer een paar maand thuis met rugproblemen en omdat ik me niet echt goed in m'n vel voel deed ik zonet de depressie-zelftest en schrik me even rot.. (score 59 hoog depressief en ik ga best naar de arts ?).Ik lees vanalles over depressies en vind me het best terug in de omschijving van de chronische depressie...
Nu is het wel zo dat ik me zover ik kan herinneren, ook al als héél jong kind erg angstig en wanhopig gevoeld heb. En als er iets leuks gebeurde kon ik daar nooit ten volle van genieten...alsof er een rivier van emoties onder mijn voeten ligt die me elk moment weer kan opslokken...Ik voel me subiet schuldig, 'slecht', verdoemd...als er iets tegengaat....
Toch kon/kan ik redelijk functioneren en me aanpassen, maar met momenten zegt m'n lichaam stop !! Het uit zich bij echt door rugproblemen,hernia, operatie, verzakking van wervel... jarenlange melancholie, heb het ook erg moeilijk in mijn relatie momenteel. Toen ik onlangs bij een andere osthephaat ging zei die...maar gij hebt zoveel stress in je lichaam, nek schouders, rug...en ik ging daar op letten , en ja ik merkte dat ik constant in stress-toestand sta, klaar om te vluchten of te strijden..??
Ik heb dikwijls het gevoel gehad van 'weg' te willen zijn, zonder meteen concrete plannen te hebben voor zelfmoord hoor, maar zo weg van de drukte, de gedachten die rondspoken, van de 'dillemma's' in situaties die op me afkomen , waardoor ik verlamd wordt en niet weet wat ermee te doen...
Dat 'robot ' gevoel is herkenbaar, de 'automatische piloot' en het gevoel dat het 'echte leven ' aan je voorbijgaat, in een gesloten doos zitten en steeds weer tegen de muren lopen...
Via cursussen al heel wat energetisch werk verricht om de kinderjaren en jeugd uit te klaren en ik heb de laatste tijd heel veel gehad aan Eckhart Tolle en zeker 'De nieuwe aarde'.
Maar nu moet ik misschien toch weer eens een therapeut onder de arm nemen...?

Anoniem zei

Dankjewel :') dit helpt mij echt veel om mijzelf niet alleen te voelen, en dat ik er nog een stukje hoop bij krijg

Werger zei

Wow, wat schrijf je daar! Dat idee over aanhoudende vermoeidheid die de depressie niet door laat dringen en die daarna extra hard toeslaat... Ik ben mijn hele leven al moe. Vorig jaar dacht ik een oplossing te hebben: ernstig vitamine D tekort. Ik heb nu meer last van depressie dan voorheen. In mijn gedachten een chronische depressie (van kindsbeen af) maar dat kon ik niet rijmen met de huidige heftigheid van symptomen. Met jouw verklaring ernaast wordt het verhaal logischer. Dank je wel, een nieuwe richting waarin ik kan zoeken.

Werger zei

Wow, wat schrijf je daar! Dat idee over aanhoudende vermoeidheid die de depressie niet door laat dringen en die daarna extra hard toeslaat... Ik ben mijn hele leven al moe. Vorig jaar dacht ik een oplossing te hebben: ernstig vitamine D tekort. Ik heb nu meer last van depressie dan voorheen. In mijn gedachten een chronische depressie (van kindsbeen af) maar dat kon ik niet rijmen met de huidige heftigheid van symptomen. Met jouw verklaring ernaast wordt het verhaal logischer. Dank je wel, een nieuwe richting waarin ik kan zoeken.