woensdag 21 oktober 2009

Hoe nu

Afgelopen vrijdag heb ik de laatste keer lichttherapie gehad en daarna heb ik er eigenlijk geen last meer van gehad. Ik heb wel een paar keer 's middags mijn ogen dicht gedaan, wat eigenlijk niet mag, maar ik kon ze echt niet meer open houden. Steeds maar heel even om de rest van de dag toch maar door te kunnen komen. Nou ja, al had ik mijn best gedaan, dan was het toch niet gelukt, want ik viel gewoon zittend op de bank in slaap. Ach, dat kwartiertje/half uurtje...

Zondag werden Kind en ik ziek. Zij had flink hoge koorts en ik was/ben snipverkouden, maar allebei flink beroerd. We hebben zo'n beetje in de woonkamer op bed gebivakkeerd en daardoor ook overdag wat geslapen. Wonder boven wonder heb ik nog steeds mijn ritme; ga 's avonds op tijd slapen en ben ook 's morgens op tijd wakker. Daar ben ik best trots op, ook al doet mijn lichaam dat helemaal uit zichzelf.

Met het lijf gaat het goed, met het hoofd even wat minder. Ik voel me nu alleen zo beroerd van de verkoudheid dat ik nu geen zin heb om er over te schrijven. Vanmiddag heb ik een afspraak bij de therapeute en daarna zal ik wel weer wat op papier zetten.

1 reacties:

D. zei

Als je ziek/verkouden bent dan gaat dat idd even voor. Op je gevoel en je handelen. Dat snap ik goed.
Wel fijn dat je blijkbaar toch al een ritme hebt opgebouwd met die lichttherapie de afgelopen twee weken.
Heel veel beterschap en een dikke knuffel.

Liefs D.