Hoe nu?

Gisteren voelde ik me goed. Ik kreeg na de lichttherapie even een evaluatiegesprek en vertelde dat ik verbaasd was over het effect. Mijn maag begint op normale tijden te knorren, ik heb minder trek in tussendoortjes en 's avonds word ik moe in plaats van wakker.
Volgende week dus weer. Ik word dan wel extra in de gaten gehouden, omdat ik nu al zo goed resultaat heb en we een teveel aan licht (ja, dat kan ook en dat kan manische buien opleveren) willen voorkomen. Het zou dus zo maar kunnen dat ik niet eens de hele week hoef.
Toen ik thuis kwam, was er na een korte tijd even een dip, maar daar herstelde ik toch redelijk snel van, in vergelijking met vorige keren, en daarna heb ik echt kunnen genieten van een middag visite en de rest van de dag.
En 's avonds zowaar op tijd naar bed!

Maar dat was gisteren en nu is het vandaag en vandaag lijkt het wel weer terug bij af te zijn. Emotioneel gezien dan, want ik werd netjes om zeven uur wakker en ben ook opgestaan en heb ook heel netjes ontbeten, maar ik voel me zo verschrikkelijk rot. :(
Ik voel me naarmate het later wordt steeds slechter worden met rare kronkels inmijn hoofd en wil het liefste ver weg en onbereikbaar zijn.
Ik voel me een slechte moeder en een slechte vrouw, maar kan het niet opbrengen om iets anders te zijn.

Ik kan me nog herinneren dat ik vijf jaar geleden, toen ik in deeltijdtherapie zat, het heel akelig vond dat een therapeut het over patiënten had, als hij het over ons (als groep) had. Toen ik hem dat later vertelde, zei hij dat dat heel bewust deed, omdat we ons moesten beseffen dat we ziek waren. Dat een depressie niet zomaar iets is, maar een echte ziekte.
Ik haal dit stukje nu even naar boven omdat ik dat nu ook weer even tegen mezelf moet zeggen: Je bent ziek! Je bent aan het genezen en dat kost energie. Je kunt jezelf niet beter maken, daar heb je hulp bij nodig!
En de belangrijkste: vul nou niet zelf in dat andere mensen het wel weer genoeg vinden en van je verwachten dat je weer 'normaal' doet!

Ik vind het heel jammer dat niemand van mijn familie vraagt hoe het met de lichttherapie gaat. De laatste tijd heb ik ze een paar e-mails gestuurd met updates, omdat ik anders te weinig interesse toon enzo...
Nou ruk, ik vind het maar een klotezooi, weet het eigenlijk ook niet meer. :'-(