Gisteren had ik een topdag! Ik zei nog tegen Man dat het wel leek of de medicijnen goed gingen werken. Ik was niet duf, ik had plezier zonder 'achtergrondgevoel' en zelfs mijn lijf werkte mee. Maar goed, vandaag komt dan de terugslag en kan ik bijna mijn ogen niet openhouden, zit mijn hoofd vol met allerlei dingen en irriteer ik me mateloos aan ALLES! Ik krijg echt mijn gedachten niet de goede kant uit gestuurd en dat is zo enorm vermoeiend.
Straks maar even bijna letterlijk vluchtgedrag vertonen en met Kind een stuk gaan fietsen, misschien dat het helpt. :-S
woensdag 15 juli 2009
Van op naar neer
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Posts
5 reacties:
Bewegen is altijd goed... You go girl... Knuffs
Lekker naar buiten zal je hopelijk goed doen. Wel fijn dat gisteren zo'n goede dag was. Dat hadden jullie lekker verdiend.
Liefs D.
Juist door z'on dag als vandaag zie je hoe fijn die goede dag was en daar komen er hopelijk heel snel meer van.
En? Heeft het fietsen gisteren geholpen? Vandaag is het hier mooi (park)weer, hopelijk geniet je er een beetje van!
Vraagje...voel me soms zo een in en in slechte mama met die buien van me (niets kunnen hebben en toch écht te luid Kind corrigeren enzo). Vraag me af of jij je ook wel eens zo voelt tov Kind. En hoe je dat voor jezelf aanpakt.
Hai meissie, k'heb je blog gevonden. En het eerste wat mij opvalt is dat je heel actief begonnen was, door praktisch om de dag of twee dagen een stukje te schrijven, maar dat het nu al een paar dagen achtereen stil is..... Dat zet mij even aan het denken. Word je lakser in het schrijven en plaatsen, gebeurd er misschien niet zoveel momenteel, of..... gaat het momenteel gewoon heel erg even niet goed met je. Dat laatste zou ik vreselijk vinden. Daarom het volgende:
Ik heb je mijn geschiedenis wel eens verteld en zelf heb ik ook nog steeds een onderhoudsdosis paradoxitine ivm serotnine tekort, maar een psychose of iets wat daarop lijkt heb ik nooit gehad, echter wel degelijk een aantal depressies, waarvan de ene heftiger dan de andere. Ik begrijp dan ook dat je geen zin hebt in gesprekstherapie, want je hebt het waarschijnlijk al wel tweehonderd keer verteld, wat je voelt, wat er in je hoofd en lijf gebeurd etc.
Zelf heb ik uiteraard ook heel veel therapeuten afgewerkt. Maar de enige waar ik echt baat bij heb gehad is: Siem de Groot. Hij zat destijds in Assen, maar tegenwoordig heeft hij heel veel therapeuten in den lande opgeleid. Waarschijnlijk ben je dan, net als de meesten, binnen 10 weken klachtenvrij, maar zul je wel weer vertrouwen in je lijf moeten opbouwen na die 10 weken.
Ik heb even gegoogled en de volgende link voor je gevonden. Lees het eens door en denk er eens over na. Vragen kun je me altijd, je weet me wel te vinden.
http://www.burnin.nl/?id=ken_vez
Een reactie posten